Oude Doos

Als je foto’s aan het verzamelen bent voor het Dijkpop Jubileum Boek kom je natuurlijk van alles tegen. Mijn foto archief bestaat grotendeels uit papieren foto’s. En net als nu, als je alles digitaal opslaat, heb je er geen zin in om een boek o.i.d. van de prachtige levensloop van jezelf, je kind, je gezin, je hobby of whatever te maken. Ja, van het Dijkpop Festival dan… Dat foto archief in atomen zit dus grotendeels in dozen en hier en daar een geplakt fotoboek. En dan kom je dus heel veel leven tegen. Mooie, emotionele (hoi Mam), grappige, stomme (wat een domme broek had ik toen aan), beschamende (ohja, daar ben ik ook eens mee geweest) en foto’s waar je niks meer van weet. Dit is er één van. Ik weet dan wie het zijn. Firstborn Jesper, broer Jaap en ik. Maar waar en wanneer het is geweest?

Ik heb werkelijk geen idee. Jesper moet ongeveer anderhalf à twee jaar oud zijn. 1996 lijkt me vrij redelijk. In een zwembad lijkt me ook een vrij zekere gok maar waar staat dat zwembad dan? Van dat soort vragen krijg je regelmatig  in je hoofd op je afgevuurd als je de schoenendozen doorspit met foto’s.
M’n familie doet gelukkig hard mee hierin en daar krijg ik genoeg van. Foto’s waar ik het bestaan niet eens van afwist. Gelukkig dat ze er niks mee hebben gedaan, dan had ik dat ook moeten regelen! Iets van portretrecht ofzo?
Foto’s op papier zijn mooi en hebben meer waarde. Je hebt ze in je hand en je houdt echt wat vast. Je kan de foto doorgeven aan iemand en je kan vertellen dat de foto tig jaar oud is. Je kan het beeld op de koelkast plakken of in een lijstje doen en je kan er naar kijken wanneer je wilt want het is altijd in de buurt bij je.
Ik ben blij dat ik zo nu en dan de Vans en All Star schoenendozen uitspit. Dan weet ik tenminste weer wat ik gedaan heb al die tijd.