Kermis op Lipari

Kermis in Wervershoof is best leuk. Zo leuk zelfs dat ik dat voor geen goud zou willen missen. En toch is dat één keer gebeurd. Ik weet eigenlijk niet zo goed meer in welk jaar dat is geweest. Dat is uit mijn geheugen gewist. Zie het als een zwarte bladzijde maar aan de andere kant was dat het helemaal niet. Ik was met vrienden op een eilandje boven Sicilië , genaamd Lipari. Een onvoorstelbaar mooi eilandje wat behoort tot de Eolische Eilanden, wat uit nog zes eilanden bestaat. We stonden op een camping midden in de hete zon.  

Het was er zo’n 40 graden celsius en ik snakte naar de verkoeling die kermis Wervershoof te bieden heeft, ook al is dat in een snikhete Quicksilver Bar. Elke morgen van de kermis werd ik wakker met het gevoel van kermis in mijn hoofd, maar dan in het diepste zuiden van Italië. We hebben elke dag kermis gevierd omdat het moest. Op een terrasje in het prachtige stadje bier drinken in de ochtend en niemand begrijpt je. Dat is ook wat waard…. Ik heb er 45 meegemaakt en dat is best vreemd als je er ééntje gemist hebt. Ik doe het ook nooit meer, een kermis missen.

Het is veel te leuk ook al zit je het grootste gedeelte van de dag met je vrienden te ouwehoeren. Verhalen vertellen die je al zeker 43 keer gehoord en verteld hebt. En natuurlijk spreek je mensen die je lang (een jaar) niet gezien hebt. Dat maakt het een mooie mix van momenten die je echt niet missen wilt. Ik ga met kermis niet meer op vakantie. En eigenlijk moet niemand dat doen die ooit op de kermis in Wervershoof is geweest. Het moet van generatie op generatie overgaan. Josef San weet het al, na Dijkpop komt Kermis, en zo hoort ‘t!